تغذیه مایوپاتی یکی از موضوعات مهم برای افرادی است که با ضعف عضلات، خستگی، کاهش توان حرکتی یا بیماریهای عضلانی زندگی میکنند. شاید این سؤال برای شما هم پیش آمده باشد که آیا با تغییر رژیم غذایی میتوان قدرت عضلات را بیشتر کرد؟ چه غذاهایی برای مایوپاتی مفید هستند؟ آیا مصرف پروتئین بیشتر میتواند ضعف عضلات را جبران کند؟ و آیا مکملها برای افراد مبتلا به مایوپاتی ضروری هستند؟
پاسخ این است که تغذیه بهتنهایی نمیتواند همه انواع مایوپاتی را درمان کند، اما تغذیه مناسب مایوپاتی میتواند به حفظ سلامت عمومی، تأمین انرژی، جلوگیری از سوءتغذیه و کنترل وزن کمک کند و در کنار توانبخشی، نقش مهمی در حفظ عملکرد فرد داشته باشد.
مایوپاتی در واقع نام کلی گروهی از بیماریهایی است که عضلات اسکلتی را درگیر میکنند. در این بیماریها ممکن است فرد دچار ضعف عضلانی، گرفتگی، خستگی هنگام فعالیت و در برخی موارد مشکلات مربوط به بلع یا انجام فعالیتهای روزمره شود. نوع مایوپاتی اهمیت زیادی دارد و برنامه درمانی باید بر اساس علت و شرایط هر فرد تنظیم شود. (Cleveland Clinic)
بنابراین اگر شما یا یکی از اعضای خانوادهتان به مایوپاتی مبتلا هستید، بهتر است رژیم غذایی را بهصورت خودسرانه تغییر ندهید. ترکیب تغذیه مناسب، فیزیوتراپی و کاردرمانی میتواند بخش مهمی از برنامه مراقبتی و توانبخشی فرد باشد.
در این مقاله از کلینیک توانبخشی آبی در مشهد، به زبان ساده بررسی میکنیم که تغذیه مایوپاتی چگونه باید باشد و چه راهکارهایی میتوانند به حفظ سلامت عضلات و توانایی انجام فعالیتهای روزمره کمک کنند.
مایوپاتی چیست و چرا تغذیه در آن اهمیت دارد؟
مایوپاتی به بیماریهایی گفته میشود که مستقیماً عضلات را تحت تأثیر قرار میدهند. این بیماریها انواع مختلفی دارند و ممکن است ارثی باشند یا در طول زندگی به دلایلی مانند برخی بیماریها، اختلالات هورمونی، بیماریهای التهابی، مشکلات متابولیکی یا بعضی داروها ایجاد شوند.
یکی از نشانههای شایع مایوپاتی، ضعف عضلانی است. این ضعف ممکن است در عضلات ران، لگن، شانه و بازو بیشتر احساس شود و انجام کارهایی مانند بلند شدن از صندلی، بالا رفتن از پله، لباس پوشیدن یا بالا بردن دستها را دشوار کند.
از طرف دیگر، فرد مبتلا ممکن است به دلیل کاهش فعالیت بدنی، افزایش یا کاهش وزن، خستگی یا مشکلات بلع، نتواند نیازهای غذایی بدن خود را بهخوبی تأمین کند.
به همین دلیل، تغذیه مایوپاتی باید با چند هدف دنبال شود:
* تأمین انرژی مورد نیاز بدن
* دریافت پروتئین کافی
* حفظ وزن مناسب
* جلوگیری از کاهش توده عضلانی
* تأمین ویتامینها و مواد معدنی
* جلوگیری از یبوست
* تأمین آب کافی
* کمک به حفظ سلامت استخوانها
* متناسب کردن غذا با توانایی جویدن و بلع
در واقع، هدف از تغذیه مناسب این نیست که صرفاً «غذاهای عضلهساز» مصرف کنیم؛ بلکه باید یک الگوی غذایی متعادل و متناسب با شرایط فرد داشته باشیم.
راهکار اول: در هر وعده یک منبع پروتئین مناسب قرار دهید
یکی از مهمترین اصول در تغذیه مایوپاتی، توجه به دریافت کافی پروتئین است.
پروتئین یکی از مواد اصلی مورد نیاز بدن برای ساخت و حفظ بافتهاست. عضلات نیز برای حفظ ساختار خود به دریافت مناسب مواد مغذی نیاز دارند.
منابع مناسب پروتئین میتوانند شامل موارد زیر باشند:
* تخممرغ
* مرغ
* ماهی
* گوشت کمچرب
* ماست و لبنیات در صورت تحمل
* عدس
* لوبیا
* نخود
* سویا
* مغزها و دانهها
نکته مهم این است که مصرف پروتئین بیشتر همیشه به معنای عملکرد عضلانی بهتر نیست. مقدار مناسب پروتئین باید بر اساس سن، وزن، میزان فعالیت، وضعیت کلی سلامت و بیماریهای همراه فرد تعیین شود.
برای مثال، فردی که مشکلات کلیوی دارد ممکن است به برنامه متفاوتی نسبت به فردی سالم نیاز داشته باشد.
بنابراین به جای اینکه خودسرانه مقدار زیادی گوشت، تخممرغ یا پودرهای پروتئینی مصرف کنید، بهتر است میزان نیازتان توسط متخصص تغذیه تعیین شود.
همچنین دریافت پروتئین فقط در وعده شام مناسب نیست. تقسیم منابع پروتئینی در طول روز میتواند به داشتن یک الگوی غذایی متعادل کمک کند.
راهکار دوم: وعدههای غذایی را حذف نکنید
یکی از اشتباهات رایج در تغذیه مایوپاتی، حذف وعدههای غذایی برای کاهش وزن است.
ممکن است فرد به دلیل کاهش فعالیت بدنی تصور کند که باید غذای بسیار کمی مصرف کند؛ اما کاهش شدید دریافت انرژی میتواند باعث شود بدن انرژی کافی برای فعالیتهای روزانه نداشته باشد.
بهتر است وعدههای اصلی غذایی منظم باشند و در صورت نیاز، میانوعدههای کوچک و مغذی نیز در برنامه قرار بگیرند.
یک الگوی ساده میتواند شامل موارد زیر باشد:
صبحانه: تخممرغ همراه با نان سبوسدار و سبزیجات
میانوعده: میوه و مقدار مناسبی
ناهار: مرغ یا ماهی همراه با مقدار مناسب برنج یا نان و سبزیجات
میانوعده عصر: ماست یا میوه
شام: منبع پروتئین همراه با سبزیجات و مقدار مناسب کربوهیدرات
البته این نمونه، رژیم درمانی محسوب نمیشود و مقدار غذا باید بر اساس نیاز هر فرد تعیین شود.
راهکار سوم: برای کنترل وزن، رژیمهای سخت نگیرید
کنترل وزن در تغذیه مایوپاتی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اضافهوزن میتواند حرکت کردن و انجام فعالیتهای روزمره را دشوارتر کند.
از طرف دیگر، کاهش وزن شدید نیز میتواند برای فردی که در معرض ضعف عضلانی قرار دارد مناسب نباشد.
به همین دلیل، هدف باید رسیدن به وزن مناسب با حفظ مواد مغذی مورد نیاز بدن باشد.
رژیمهای بسیار کمکالری، حذف کامل کربوهیدراتها یا روزهداری طولانی بدون نظر متخصص میتواند انتخاب مناسبی برای فرد مبتلا به بیماری عضلانی نباشد.
به جای حذف شدید غذا، بهتر است کیفیت مواد غذایی بهتر شود:
* نوشیدنیهای شیرین کمتر مصرف شود.
* غذاهای بسیار چرب و سرخشده محدود شوند.
* سبزیجات بیشتر مصرف شوند.
* میوه به مقدار مناسب در برنامه قرار گیرد.
* پروتئین کافی دریافت شود.
* حجم غذا بر اساس میزان فعالیت تنظیم شود.
حفظ وزن مناسب یکی از توصیههای کلی برای زندگی با مایوپاتی است.
راهکار چهارم: کربوهیدراتهای باکیفیت را حذف نکنید
در برخی رژیمهای غذایی، کربوهیدرات بهعنوان ماده غذایی مضر معرفی میشود؛ اما حذف کامل کربوهیدرات برای همه افراد مبتلا به مایوپاتی ضروری نیست.
نان، برنج، سیبزمینی، جو دوسر، میوهها و حبوبات میتوانند بخشی از یک رژیم متعادل باشند.
نکته مهم، مقدار و کیفیت کربوهیدرات است.
برای مثال بهتر است در برنامه غذایی بیشتر از گزینههایی مانند:
* نان سبوسدار
* جو دوسر
* حبوبات
* میوه
* سبزیجات
* برنج در مقدار مناسب
استفاده شود و مصرف خوراکیهایی مانند نوشابه، شیرینی، کیک و تنقلات قندی محدود شود.
هدف این نیست که یک گروه غذایی را بهطور کامل حذف کنیم؛ بلکه باید بین گروههای مختلف غذایی تعادل ایجاد شود.
راهکار پنجم: سبزیجات و میوهها را هر روز مصرف کنید
یکی از سادهترین راهکارها برای بهتر کردن تغذیه مایوپاتی، افزایش تنوع غذایی و مصرف روزانه میوه و سبزیجات است.
سبزیجاتی مانند:
* هویج
* بروکلی
* اسفناج
* کاهو
* گوجهفرنگی
* فلفل دلمهای
* کدو
* خیار
و میوههایی مانند:
* پرتقال
* کیوی
* سیب
* توتها
* موز
* نارنگی
* انار
میتوانند در یک رژیم غذایی متعادل قرار بگیرند.
این مواد غذایی علاوه بر ویتامینها و مواد معدنی، فیبر نیز دارند. فیبر برای سلامت دستگاه گوارش اهمیت دارد و بهخصوص در افرادی که فعالیت بدنی کمی دارند، توجه به آن میتواند مفید باشد.
با این حال، اگر فرد مشکل بلع دارد، شکل و بافت میوه و سبزیجات باید متناسب با توانایی بلع او تغییر کند.
راهکار ششم: آب کافی بنوشید
هیدراته ماندن بدن یکی دیگر از بخشهای مهم تغذیه مایوپاتی است.
کمآبی میتواند باعث احساس خستگی و بدحالی شود و در برخی افراد مشکلات گوارشی مانند یبوست را تشدید کند.
بهتر است آب در طول روز و به شکل منظم مصرف شود و نوشیدن آب فقط به زمان تشنگی شدید محدود نشود.
البته میزان نیاز به مایعات در افراد مختلف متفاوت است. افرادی که بیماری قلبی، کلیوی یا شرایط پزشکی خاص دارند ممکن است محدودیت دریافت مایعات داشته باشند و باید طبق نظر پزشک عمل کنند.
بهتر است آب، نوشیدنی اصلی روزانه باشد و مصرف نوشیدنیهای بسیار شیرین محدود شود.
راهکار هفتم: به ویتامین D و سلامت استخوانها توجه کنید
افرادی که به دلیل ضعف عضلانی تحرک کمتری دارند، باید به سلامت استخوانهای خود نیز توجه کنند.
ویتامین D و کلسیم در سلامت استخوانها نقش مهمی دارند. دریافت این مواد از طریق غذا و در صورت نیاز، مکمل با نظر پزشک یا متخصص تغذیه انجام میشود.
منابع غذایی کلسیم میتوانند شامل موارد زیر باشند:
* شیر
* ماست
* پنیر
* برخی محصولات غنیشده
* سبزیجات خاص
* برخی انواع ماهی
ویتامین D نیز از طریق برخی مواد غذایی و همچنین نور خورشید تأمین میشود؛ اما میزان مورد نیاز هر فرد متفاوت است.
به همین دلیل، مصرف خودسرانه دوز بالای مکمل ویتامین D توصیه نمیشود.
در صورتی که پزشک احتمال کمبود را مطرح کند، ممکن است آزمایش خون و سپس مکمل مناسب تجویز شود.
راهکار هشتم: غذاهای فرآوریشده و پرنمک را کمتر کنید
در تغذیه مایوپاتی بهتر است بخش عمده غذاها از مواد غذایی ساده و کمفرآوریشده تشکیل شود.
مصرف زیاد موارد زیر بهتر است محدود شود:
* فستفود
* چیپس
* پفک
* سوسیس و کالباس
* غذاهای بسیار شور
* نوشابه
* شیرینیهای صنعتی
* خوراکیهای بسیار چرب و سرخشده
به جای آن میتوان از غذاهای خانگی استفاده کرد.
برای مثال یک وعده ساده شامل مرغ پخته، برنج در مقدار مناسب، سالاد و ماست میتواند انتخاب متعادلتری نسبت به یک وعده فستفود باشد.
در برخی بیماریهای عضلانی، محدود کردن نمک و توجه به وزن نیز اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ بنابراین برنامه غذایی باید با وضعیت پزشکی فرد هماهنگ باشد.
راهکار نهم: اگر مشکل بلع دارید، شکل غذا را تغییر دهید
یکی از موضوعات بسیار مهم در تغذیه مایوپاتی، توجه به مشکل بلع است.
برخی از بیماریهای عضلانی ممکن است عضلات درگیر در بلع را نیز تحت تأثیر قرار دهند. در این شرایط، غذا خوردن ممکن است با سرفه، خفگی یا گیر کردن غذا همراه شود. (Cleveland Clinic)
اگر فرد هنگام غذا خوردن مرتب سرفه میکند، احساس میکند غذا در گلو گیر میکند یا بعد از خوردن غذا دچار مشکل تنفسی میشود، نباید این علائم نادیده گرفته شوند.
در چنین شرایطی ممکن است لازم باشد:
* غذا نرمتر شود.
* غذا به شکل پوره یا نیمهجامد آماده شود.
* لقمهها کوچکتر باشند.
* فرد هنگام غذا خوردن کاملاً صاف بنشیند.
* سرعت غذا خوردن کاهش پیدا کند.
در برخی موارد نیز ارزیابی تخصصی بلع ضروری است.
این موضوع بهخصوص برای افراد دارای ضعف شدید عضلانی اهمیت دارد و بهتر است در صورت وجود علائم، با پزشک و تیم توانبخشی مشورت شود.
راهکار دهم: تغذیه را با فیزیوتراپی هماهنگ کنید
تغذیه مناسب مایوپاتی بهتنهایی کافی نیست.
فردی که دچار ضعف عضلانی است، ممکن است برای حفظ توانایی حرکتی به برنامه توانبخشی مناسب نیاز داشته باشد.
فیزیوتراپی میتواند بر اساس شرایط فرد به حفظ حرکت، بهبود عملکرد و مدیریت برخی محدودیتهای حرکتی کمک کند.
اما نکته بسیار مهم این است که برنامه ورزشی افراد مبتلا به مایوپاتی نباید بدون ارزیابی و به شکل خودسرانه طراحی شود.
شدت تمرین، تعداد جلسات و نوع حرکات باید بر اساس نوع بیماری، میزان ضعف، خستگی و شرایط فرد تعیین شود.
در برخی انواع مایوپاتی ممکن است تمرینهای سنگین یا فشار بیش از حد مناسب نباشد. بنابراین هدف توانبخشی الزاماً «عضلهسازی شدید» نیست؛ بلکه میتواند حفظ عملکرد و کمک به انجام ایمن فعالیتهای روزمره باشد. درمان مایوپاتی بسته به نوع آن متفاوت است و فیزیوتراپی و کاردرمانی از بخشهای رایج مدیریت توانبخشی آن هستند. (Cleveland Clinic)
راهکار یازدهم: کارهای روزمره را با کمک کاردرمانی آسانتر کنید
یکی از مشکلاتی که ممکن است فرد مبتلا به مایوپاتی با آن روبهرو شود، دشواری انجام کارهای روزمره است.
ممکن است فرد برای:
* لباس پوشیدن
* حمام کردن
* بلند شدن از صندلی
* غذا خوردن
* نوشتن
* بالا بردن دست
* استفاده از وسایل خانه
به کمک بیشتری نیاز داشته باشد.
اینجا کاردرمانی میتواند نقش مهمی داشته باشد.
کاردرمانگر شرایط فرد را بررسی میکند و تلاش میکند انجام فعالیتهای روزمره تا حد امکان ایمنتر و سادهتر شود.
برای مثال، ممکن است نحوه انجام یک فعالیت تغییر کند یا وسیلهای برای سادهتر شدن آن پیشنهاد شود.
در نتیجه، هدف فقط توجه به قدرت عضله نیست؛ بلکه باید دید فرد در زندگی واقعی تا چه اندازه میتواند مستقل باشد.
راهکار دوازدهم: مکملها را بدون تجویز مصرف نکنید
یکی از پرتکرارترین سؤالات درباره تغذیه مایوپاتی این است که آیا فرد باید مکمل مصرف کند؟
پاسخ برای همه افراد یکسان نیست.
ممکن است فردی به دلیل کمبود یک ماده مغذی به مکمل نیاز داشته باشد، در حالی که فرد دیگری با یک رژیم غذایی متعادل نیاز به مکمل خاصی نداشته باشد.
مکملهایی مانند ویتامین D، کلسیم، آهن یا سایر ویتامینها و مواد معدنی باید در صورت نیاز و با توجه به شرایط فرد استفاده شوند.
حتی مکملهایی که بهعنوان «تقویتکننده عضلات» تبلیغ میشوند نیز نباید بدون بررسی شرایط پزشکی فرد مصرف شوند.
مصرف بیش از اندازه برخی مکملها میتواند عوارض داشته باشد یا با داروهای مصرفی تداخل ایجاد کند.
بنابراین قبل از خرید مکمل، بهتر است ابتدا مشخص شود که آیا واقعاً به آن نیاز دارید یا خیر.
راهکار سیزدهم: اگر اشتها کم است، حجم غذا را کمتر و دفعات را بیشتر کنید
برخی افراد به دلیل خستگی، بیماری، داروها یا مشکلات بلع ممکن است اشتهای کافی نداشته باشند.
در این شرایط خوردن سه وعده غذایی بسیار حجیم میتواند دشوار باشد.
یکی از راهکارهای عملی این است که غذا در وعدههای کوچکتر تقسیم شود.
برای مثال به جای یک وعده بسیار سنگین، میتوان از سه وعده اصلی و دو یا سه میانوعده کوچک استفاده کرد.
میانوعدهها نیز بهتر است فقط شیرینی و تنقلات نباشند.
گزینههایی مانند:
* ماست
* تخممرغ
* میوه
* مغزها
* نان و پنیر
* حبوبات
* شیر در صورت تحمل
میتوانند با توجه به شرایط فرد در برنامه غذایی قرار بگیرند.
اگر کاهش وزن ناخواسته اتفاق افتاده است، بهتر است موضوع با پزشک و متخصص تغذیه مطرح شود.
راهکار چهاردهم: یبوست را با تغذیه و حرکت مدیریت کنید
کاهش فعالیت بدنی میتواند باعث شود حرکات روده کمتر شوند ویبوست ایجاد شود.
برای کمک به سلامت دستگاه گوارش، توجه به چند نکته ساده مفید است:
* مصرف آب کافی
* مصرف میوه و سبزیجات
* استفاده از مواد غذایی دارای فیبر
* مصرف مناسب حبوبات در صورت تحمل
* داشتن فعالیت بدنی متناسب با توانایی فرد
البته اگر فرد دچار مشکلات بلع یا بیماریهای گوارشی خاص است، برنامه غذایی باید متناسب با شرایط او تنظیم شود.
همچنین در صورت یبوست شدید، طولانیمدت یا همراه با درد و علائم غیرطبیعی، بهتر است ارزیابی پزشکی انجام شود.
راهکار پانزدهم: یک دفترچه غذایی ساده داشته باشید
یک روش بسیار کاربردی برای مدیریت تغذیه مایوپاتی، ثبت غذاهای مصرفی در طول روز است.
لازم نیست کار پیچیدهای انجام دهید.
فقط بنویسید:
صبحانه: چه چیزی و چه مقدار؟
میانوعده: چه چیزی؟
ناهار: چه غذایی؟
عصرانه: چه چیزی؟
شام: چه غذایی؟
آب: تقریباً چه مقدار؟
همچنین میتوانید علائم خود را یادداشت کنید.
مثلاً:
«بعد از ناهار احساس خستگی زیادی داشتم.»
یا:
«بعد از خوردن غذای خشک، سرفه کردم.»
این اطلاعات میتوانند هنگام مراجعه به پزشک، متخصص تغذیه یا تیم توانبخشی بسیار مفید باشند.
راهکار شانزدهم: رژیم غذایی را بر اساس نوع مایوپاتی تنظیم کنید
یکی از مهمترین نکات درباره تغذیه مایوپاتی این است که یک رژیم واحد برای تمام انواع مایوپاتی وجود ندارد.
مایوپاتی یک عنوان کلی است و انواع مختلفی دارد. برای مثال، مایوپاتیهای ارثی، التهابی، متابولیک و سایر انواع بیماریهای عضلانی ممکن است نیازهای متفاوتی داشته باشند.
بنابراین رژیمی که برای یک بیمار مناسب است، الزاماً برای بیمار دیگر مناسب نیست.
متخصص تغذیه باید مواردی مانند:
* سن
* وزن
* قد
* نوع مایوپاتی
* میزان فعالیت
* داروهای مصرفی
* بیماریهای همراه
* وضعیت بلع
* اشتها
* وضعیت آزمایشهای خون
* هدف فرد از تغذیه
را در نظر بگیرد.
به همین دلیل، توصیههای عمومی این مقاله جایگزین رژیم غذایی اختصاصی نمیشوند.
چه غذاهایی در تغذیه مایوپاتی بهتر است کمتر مصرف شوند؟
در تغذیه مایوپاتی، تمرکز اصلی باید روی کیفیت کلی رژیم غذایی باشد.
بهتر است مصرف موارد زیر محدود شود:
نوشیدنیهای شیرین
نوشابه، نوشیدنیهای انرژیزا و نوشیدنیهای بسیار شیرین میتوانند کالری زیادی وارد بدن کنند، بدون اینکه مواد مغذی قابل توجهی داشته باشند.
غذاهای سرخشده
مصرف زیاد غذاهای سرخشده میتواند دریافت چربی و کالری را افزایش دهد.
گوشتهای فرآوریشده
مصرف مکرر سوسیس، کالباس و فرآوردههای مشابه بهتر است محدود شود.
شیرینی و تنقلات
این خوراکیها میتوانند جای غذاهای مغذی را بگیرند و باعث افزایش دریافت قند و کالری شوند.
غذاهای بسیار شور
بهخصوص در افرادی که مشکلات خاص پزشکی دارند، میزان نمک باید با نظر پزشک تنظیم شود.
در منابع مربوط به تغذیه برخی بیماریهای عضلانی نیز بر الگوی غذایی متعادل شامل پروتئین، غلات کامل، میوه، سبزیجات، چربیهای غیراشباع و آب کافی تأکید شده است. (Myotonic Dystrophy Foundation)
آیا تغذیه مایوپاتی میتواند بیماری را درمان کند؟
این یکی از مهمترین سؤالات بیماران است.
خیر؛ نمیتوان گفت یک رژیم غذایی خاص میتواند تمام انواع مایوپاتی را درمان کند.
مایوپاتی انواع مختلفی دارد و درمان آن به علت بیماری وابسته است.
تغذیه مناسب بیشتر به عنوان بخشی از مراقبت کلی از فرد اهمیت دارد. تغذیه میتواند به تأمین انرژی و مواد مغذی مورد نیاز بدن، حفظ وزن مناسب و جلوگیری از برخی مشکلات ناشی از تغذیه نامناسب کمک کند.
در کنار تغذیه، درمان پزشکی و توانبخشی نیز اهمیت دارد.
در بسیاری از انواع مایوپاتی، برنامه درمانی بر اساس علت بیماری و علائم فرد تنظیم میشود و ممکن است شامل فیزیوتراپی، کاردرمانی، ورزش متناسب یا درمانهای پزشکی باشد. (Cleveland Clinic)
بنابراین اگر کسی وعده «درمان قطعی مایوپاتی با یک رژیم غذایی» را میدهد، بهتر است با احتیاط برخورد کنید.
یک نمونه برنامه غذایی ساده برای تغذیه مایوپاتی
توجه داشته باشید که نمونه زیر فقط برای آشنایی با ساختار یک رژیم متعادل است و رژیم درمانی اختصاصی محسوب نمیشود.
صبحانه
* تخممرغ
* نان سبوسدار
* خیار و گوجه
* یک عدد میوه
میانوعده
* ماست یا یک عدد میوه
* مقدار مناسبی مغزها در صورت نداشتن محدودیت
ناهار
* مرغ یا ماهی
* مقدار مناسب برنج یا نان
* سالاد یا سبزیجات
* ماست در صورت تحمل
میانوعده عصر
* میوه
* ماست یا پنیر و نان
شام
* تخممرغ، مرغ، ماهی یا حبوبات
* سبزیجات
* مقدار مناسب نان یا سایر منابع کربوهیدرات
نوشیدنی
* آب به مقدار مناسب
* محدود کردن نوشیدنیهای شیرین
مقدار دقیق غذا، میزان پروتئین و کالری باید بر اساس شرایط هر فرد مشخص شود.
چه زمانی فرد مبتلا به مایوپاتی باید برای ارزیابی تخصصی مراجعه کند؟
اگر ضعف عضلانی در حال افزایش است یا انجام فعالیتهای روزمره برای فرد سختتر شده، بهتر است ارزیابی تخصصی انجام شود.
همچنین در صورت وجود موارد زیر، مراجعه اهمیت بیشتری پیدا میکند:
* کاهش وزن ناخواسته
* خستگی شدید
* کاهش واضح قدرت عضلات
* مشکل در بالا رفتن از پله
* مشکل در بلند شدن از صندلی
* زمین خوردنهای مکرر
* مشکل در غذا خوردن
* سرفه هنگام بلع
* کاهش اشتها
* کاهش شدید فعالیت روزانه
ارزیابی میتواند مشخص کند که فرد بیشتر به چه نوع حمایت و توانبخشی نیاز دارد.
تغذیه مایوپاتی در کنار توانبخشی کلینیک آبی
در کلینیک توانبخشی آبی در مشهد، هدف فقط توجه به یک علامت نیست؛ بلکه تلاش میشود شرایط فرد به شکل جامع بررسی شود.
کاردرمانی میتواند برای بهبود استقلال فرد در فعالیتهای روزمره و پیدا کردن روشهای سادهتر و ایمنتر برای انجام کارها مورد استفاده قرار گیرد.
فیزیوتراپی نیز میتواند متناسب با شرایط فرد برای حفظ توانایی حرکتی، مدیریت محدودیتهای حرکتی و طراحی برنامه مناسب توانبخشی مورد استفاده قرار گیرد.
از طرف دیگر، تغذیه مناسب باید در کنار این خدمات و با توجه به شرایط پزشکی فرد دنبال شود.
اگر احساس میکنید ضعف عضلانی روی زندگی روزمره شما یا یکی از اعضای خانواده تأثیر گذاشته است، بهتر است منتظر شدیدتر شدن مشکل نمانید.
برای رزرو وقت ارزیابی در کلینیک توانبخشی آبی در مشهد میتوانید با مجموعه تماس بگیرید تا شرایط فرد بررسی و مسیر مناسب توانبخشی مشخص شود.
جمعبندی؛ تغذیه مایوپاتی چگونه باید باشد؟
تغذیه مایوپاتی باید بر پایه یک رژیم غذایی متعادل، متنوع و متناسب با شرایط هر فرد باشد.
در این نوع تغذیه بهتر است به دریافت کافی پروتئین، مصرف میوه و سبزیجات، تأمین آب، سلامت استخوانها، کنترل وزن و جلوگیری از دریافت بیش از اندازه غذاهای فرآوریشده توجه شود.
همچنین اگر فرد مشکل بلع دارد، شکل و بافت غذا باید متناسب با توانایی او تنظیم شود.
از طرف دیگر، نباید انتظار داشت که یک ماده غذایی یا مکمل بهتنهایی ضعف عضلانی ناشی از مایوپاتی را برطرف کند. مایوپاتی انواع مختلفی دارد و درمان و توانبخشی آن باید بر اساس علت و شرایط هر فرد تعیین شود.
در کنار تغذیه مایوپاتی، توانبخشی مناسب نیز اهمیت زیادی دارد. فیزیوتراپی میتواند در برنامه حرکتی فرد نقش داشته باشد و کاردرمانی میتواند به حفظ استقلال و انجام بهتر فعالیتهای روزمره کمک کند.
اگر شما یا یکی از نزدیکانتان با مایوپاتی، ضعف عضلانی یا کاهش توانایی انجام فعالیتهای روزانه مواجه هستید، توصیه میشود برای ارزیابی تخصصی اقدام کنید.
کلینیک توانبخشی آبی در مشهد با ارائه خدمات فیزیوتراپی و کاردرمانی آماده ارزیابی و همراهی مراجعین در مسیر توانبخشی است. برای دریافت وقت ارزیابی و مشاوره، با کلینیک تماس بگیرید و شرایط خود را با متخصصان در میان بگذارید.
نکته مهم
مطالب این مقاله برای افزایش آگاهی عمومی درباره تغذیه مایوپاتی تهیه شدهاند و جایگزین تشخیص، درمان پزشکی یا رژیم غذایی اختصاصی نیستند. نوع مایوپاتی، داروهای مصرفی، بیماریهای همراه، وضعیت بلع، وزن و سطح فعالیت فرد میتوانند روی برنامه غذایی مناسب تأثیر بگذارند. بنابراین بهتر است تغییرات مهم در رژیم غذایی و مصرف مکملها با نظر پزشک یا متخصص تغذیه انجام شود.